YÜZÜK DALINA ASILI PARMAK

                                   ummadığı halde O’na            

ta oramda bir yerlere kondurduğun testi sızdırıyor

kanda ihtilaç seyreyledim, paslanır mı kırmızı tüy?

muhalif bir piyonduk eskimiş bu satrançta, desem

ne yana dönsen aynı çıtkırıldım tabansızlık,dersin

nasıl bir şekli besliyorsun kahkaham için, yavrum!

yaklaştığımı anlar anlamaz buğulanıyor kör lamba

iki at arabası çıkıyor yoluma, biri akıl yönünden

diğeri tüm yönleri ezberden şaha kalkıyor sürekli

içindekine sımsıkı sarıldığım ayna vardı,sen yoktun

çoktan savaşı başlamıştı elimin, diğer elimdekiyle

‘sana yakışanı rabbim, yakın etsin’ dedikçe annem

yakınlığı tutulan yerlerinden tutmakla meşhurdum

halâ çevriliyor çevremde çemberi çocukluğumun

ırmakta taş sektiren yaşlı tanrı idi hevesimi tutan

elinden hevesimin ve nefsimin putlar diktiği, yıktığı

çağrılmadığı gül bahçesini dalayan ısırgan otuydum

son iki akşamdır indi çıktı göğsümdeki şu taşkın

dilimdeki sayıklama bir lezzet bulaşığıymış,tattım

‘annemin oğluyum’diyor, boşluğu aranıyormuşum

çatırdayan taş imiş, bir isme verev, diğerine içkin

günün eğrildiği saatlerdir yaklaşıyor daha kızlara

bir çıban çıkarsam yattığım yerden ılık gövdelerine

suçumu yüklendiğim gibi, pazarın en bezirganıyım

aldığımı sattığımı hak götüre! uyarınca bilindiğim

imgesi sulandı ölümün,böğrümdekinin!oğullarım:

cıvıyor, birazdan buharlaşıyor iyi bakın o domur

etimdeki tek yerini kızıllıkla yer gök eden bu ıtır

derimin bir altına üşüşüyor yitenlerin miskalince

olmakta oluşun varlığa rabtı erkanınca doğrul gel!

gelişin ilk evveliydin, hele unutma,unutmam zinhar!

yerimde kalıver, ona az buz demeden kat katacağını

testi diyorum,için için sızdırıyor sakladığın sakıncayı.

www.cemaat.com

23:04 - Cumartesi, Şubat 23, 2008 - yorum yaz

• DENEME
• ŞİİR