İĞNEDEN İPLİĞE...

İĞNEDEN İPLİĞE...

Eşyaya isim verme yetisi, insanlar dünyasında öyle doğal bir gelişim üzere işlevselliğini icra ediyor ki, bazen nesne ile o nesnenin göstereni harfler ve ya sesler arasında muazzam bir işbirliği yahut özdeşlikler hasıl oluyor. Çok enteresan karşılaşmalar tecrübe ediyoruz akıp giden eşyalar ve isimler aleminde. İsmi ile müsemma eşya ve nesneler arası bağıntılar inanılmaz ufuklar sunuyor yeryüzü sahnemizde.

Mesela, yanlış hatırlamıyorsam bir özdeyiş olmalı bu hususta: ‘Her şey ismi ile müsemma olsa idi, iğneye diken, dikene de iğne denirdi’ türünden. Evet, hazır konumuz iğne iken yerinde bir girişle başlangıç yapmış sayılırım. Demek ki iğne isminin nesnesi ile bir müsemmalığı söz konusu değil. Hem, öyle farklı anlamlarda kullanıma açık ki iğne, sadece ‘iğne’ denildiğinde bile birden çok şey hücum ediveriyor zihnimize. Yine de hangi amaçla lafı edilse de iğnenin, bir ucundan canımız yanmıyor değildir bir anlığına. Doğar doğmaz aşılarla başlayan bu hikaye, yaşadığımız sürece farklı sağlık niyetlerine göre yiyeceğimiz iğnelerle devam ediyor çünkü. İğne yaptırmaktan korkanların çokluğunu düşündükçe, bu düşünce daha da oturuyor yerine.

Ama hayır, dedik ya, iğne denildiğinde akla ilk ve tek gelen elbette bununla sınırlı değil ve olamaz. Dikmek mevzu bahis edildiğinde, envai çeşit iğneler bir bir aklımıza gelmeye meyyal. Dikiş iğneleri dahi kendi içlerinde fonksiyonlarına yönelik çeşitlilikte ve adlarda sıralanıyor yani. Mevzu bazen ucun ve ince, bazen de derin ve acılı olabiliyor velhasıl. Ayrıca çeşitli alet ve edevatların, makinelerin çok önemli aksamı iğneleridir biliyoruz ki. Örneğin, kullanımları çocukluk dönemime denk gelen gramofonların, pikapların iğneleri bir kırılmaya görsün, işte bu eşyaların artık hiçbir işe yararlığı kalmamıştır artık. Öyle ki, iğnenin yenisi temin edilmeden bu zevkten yoksunsunuz demektir.

Ve tabi ki burada iğne yapraklı bitkileri, özellikle de iğneli hayvanları unutmamak icap eder. ( İğne yapraklı çam ağaçları, arı iğnesi, akrep iğnesi vb. ilk elden aklıma gelenler.)Şöyle iğne denli ince ve sivri düşünülecek ve pek çok şey hatırlanacak olduğunda daha da bir görürüz ki, dünyamız ve hayatımız ne fazla iğnelenmiş halde. Hele dilimiz, nasıl da benimsemiş iğneli bir yaşamı. Yeri gelir, bir ucu delik bu metal parçasının acı sivriliği gölgede kalır, dilimizin iğnelemeleri yanında. Yanılıp yakılıp elime atasözleri ve deyimler sözlüğü alacak olsam, bilirim ki iğne, batmadık, dikmedik yer bırakmamıştır. Sadece Türkçe’ de ki birleşik sözlere bakmak bile dikkate şayandır: İğne ardı, dikiş iğnesi,insülin iğnesi, kravat iğnesi, şeytan iğnesi, yelken iğnesi,yılan iğnesi, iğne yastığı, çatal iğne, çatallı iğne, kancalı iğne, karaiğne, mıknatıslı iğne, ağ iğnesi, çobaniğnesi, iğne oyası, iğne deliği, iğne iplik, olta iğnesi, yorgan iğnesi vs..

      İğne ile ipliğin o biri birilerinden koparılamaz ilişkisi ise, zaten başlı başına bir güzellik. Güzellik diyorum çünkü, bir sevgi ve aşk vardır sanki yazgılarında; hafife alınamayacak ve her daim sürecek türden. İç içe geçmeye görsünler, ne harikuladedir bazı dillendirdikleri. Fakat, ilânihaye biz insanların eliyle kavuşturulmaları şartıyla. Bu vuslat bazen ustalıklı, narin bir ele, bazen de beceriksiz, kör bir ele kalakalmıştır. Halbuki uygunundan bir iğne iplik , güzelce birleşmelerin özlemi içinde kolayından bir araya gelmek isterler. Yeter ki siz, ipliği ucundan birazcık dudaklarınızla ıslatıverin, gerisi iğnenin işidir.

Az kalsın unutuyordum, üzerinizden çıkarmadan, elbisenizin bir tarafını dikmek istediğinizde, örneğin gömleğinizin düğmesini. Sakın ucundan koparılmış bir parça ipliği ağzınıza almayı unutmayın, bir yanı dudaklarınızdan sarkacak şekilde. Benim, içlerinde en çok sevdiğim batıl inançlardan biri de budur, zira…

kasım/aralık 2006, lamure dergisi

22:35 - Pazar, Aralık 24, 2006 - yorum yaz

• DENEME
• ŞİİR